Dit Sloot
Mandoloncello
Penningmeester
Dit over Dit:
Ondanks het feit, dat mijn grootvader voor 1940 dirigent was van een mandoline-ensemble(ik was toen nog niet op deze wereld) en dat ik ook wel een mandoline gezien had bij ons thuis,(die van mijn grote zus bleek te zijn) kwam de mandoline bij mij pas echt in beeld, toen ik zo'n achtien-negentien jaar was. Met een stel vriendinnen ging ik zingen in een zanggroepje, dat werd begeleid door mandolinespelers. Een soort "vrij en blij", in die tijd een bekend ensemble. Ook mijn zus Tine had zich bij deze mandolinegroep gevoegd.
Na verloop van tijd werd de heer C.J. Baijens als dirigent aangesteld bij dit ensemble. Onder zijn leiding kreeg de muziekgroep extra aandacht en werden zij meer de richting van b.v. Partita Antiqua van C. Noordzij en Andante grazioso van Joh.B Kok op gestuurd. Het leek mij wel wat om ook mandoline te gaan leren spelen. Mandoline aangeschaft... Opa was verheugd en bracht mij de eerste beginselen van het mandolinespelen bij. Ik mocht al gauw meespelen in La Bella Musica, zoals het ensemble heette. De zestiger jaren heeft het ensemble overleefd, maar begin 1970 was het over.
Mijn zus en ik waren inmiddels verknocht aan de mandoline en zochten naar een echt Mandolineorkest en vonden dat in de Rotterdamse Mandoline Vereniging Æoline. Het was een klein orkest, elf leden telde het en was sinds korte tijd, door overlijden, zonder dirigent. Wat deden zus Tine en ik, we stelden de heer Baijens voor aan het bestuur en dat klikte. Het orkest breidde uit tot 36 leden. Inmiddels had ik een Mandoloncello + lesboek van Theodor Ritter geërfd van Opa. Hr. Baijens kwam dit ter ore en vroeg mij, zou jij misschien......? Nou dat wilde ik wel proberen. Hij maakte bij een paar stukken een mc. partij en dat resulteerde, dat ik bij alles een partij voor de mc. kreeg. Ik heb het instrument niet meer los gelaten, nou ja, wel na een aantal jaren een nieuwe aangeschaft!
In 1986 vond er in Rotterdam een project plaats,waarvan ik vind, dat het de mandoline een upgrading gegeven heeft. Zeker in de Regio Rotterdam. De Rotterdamse orkesten mochten van de Rotterdamse Kunst Stichting een concert geven, in de grote zaal van de Doelen. Onder leiding van Benny Ludemann is dat een ware happening geworden met heel veel publiek. Hierdoor zijn o.a workshops en lesgeven voor de mandoline uitgebreid en is veel ten goede veranderd voor het mandolineorkest.
Terug naar de mandoloncello. Het instrument is niet meer zo in beeld, dus er zijn bijna geen partijen terug te vinden in de muziekstukken. De dirigenten van Æoline hebben steeds voor partijen gezorgd. Ik speel nu sinds 2001 ook bij ONI. Cor Roozendaal maakt veel werk van mijn partijen."Hofcomponist" van ONI, Erik 't Hart, houdt in zijn composities gelijk rekening met de mc. Ik speel ze heel graag en de repetities kunnen me niet lang genoeg duren. Sinds 1999 neem ik deel aan het seminar van het Nederlands Mandoline Practicum, waar ik veel van leer en orkestervaring opdoe. Ook hier: zowel Keith Harris, als Leo van Rutte en Cor Roozendaal zorgen, dat ik me kan laten gelden op de mandoloncello. Waarom ik dit allemaal zo opsom? Omdat ik het zo bijzonder vind, dat het gebeurt en dat zeer waardeer.
Verder nog iets over mijzelf? ...Nou ja, ik heb van m'n zestiende tot m'n vijfenzestigste kunnen en mogen werken, ook meestal met plezier, gelukkig! Eerst in modestoffen en daarna 38 jaar in de moderne woninginrichting. In beide bedrijven deed ik de adviserende verkoop en in de laatste ook de showroompresentatie. Sinds 2005 hoor ik tot de "grijze plaag"