Carla Hulst
Gitaar
Secretaris
Carla over Carla
In 1960 kwam ik op 5 april ter wereld als dochter van Henk en Annie Meijran. 3 jaar later kreeg ik een zusje, Joke. We woonden in Den Haag en op mijn 11e verjaardag verhuisden we naar Rijswijk. Na de middelbare school ging ik Biologie studeren in Leiden. Tijdens mijn studietijd leerde ik Dirk Hulst kennen, waarmee ik in 1983 getrouwd ben. Na 3 jaar in Den Haag op een bovenhuis gewoond te hebben, verhuisden we in 1987 naar Bleiswijk. We kregen 4 kinderen, twee meiden en twee knullen. Toen de oudste geboren werd, heb ik besloten niet verder te solliciteren, maar thuis te blijven bij de kids en daar heb ik nooit spijt van gehad.
Toen ik 15 was ben ik begonnen met gitaar spelen. De aanleiding was een logeerpartij van een collega van mijn vader met zijn twee zoontjes tijdens onze vakantie in Drenthe. De twee jongens vertolkten zeer enthousiast het hele Beattle-repertoire waarbij de oudste van de twee natuurlijk gitaar speelde. Ik vond dat helemaal geweldig dus ik heb mijn ouders gek gezeurd om gitaarles. We hadden toch nog een oude gitaar staan thuis...en...het mocht, onder het beding van mijn moeder dat ik eerst twee jaar "klassiek gitaar" ging leren. Ik ben haar er nog dankbaar voor, ik ben nog steeds niet aan het Beattle-repertoire toegekomen!
Na 10 jaar (privé)les van Eric Rosaria verhuisde ik terug naar Den Haag (boven genoemd bovenhuis) en vond daar een nieuwe gitaarleraar. Deze man vernam via via dat er een mandolinekwintet was, dat een nieuwe gitarist(e) nodig had. Of dat iets voor mij was...Tja, mandoline, wat moet je je daar nou weer bij voorstellen? Ik wist niet veel meer dan ..(ja hoor, daar heb je er weer zo één)...Jo met de banjo en Lien met de...JUIST! Ik stond op het punt van afstuderen, dus ik zei: Na 26 maart wil ik het wel eens proberen...en ja hoor, 27 maart werd ik 's morgens wakker gebeld: "jaaaa, je spreekt met mevrouw de Lange...JO de Lange..." Verhip, ze heette nog JO ook! Maar goed, zo kwam ik dus in 1985 bij Mezzacapo terecht. Een zeer divers gezelschap wat de leeftijden betreft. (van net 20 tot ruim 80!!) We repeteerden iedere woensdag van, schrik niet, 18.30 uur tot 23.00 uur, onderbroken door "één koppie koffie en één koppie thee", waarbij meestal één van Jo's hondjes meeluisterde vanuit de mandolinekoffer. We deden mee aan de concoursen van "het verbond", hebben zowel voor Radio West als radio Rijnmond als de EO gespeeld. Ik kan er heel wat anekdotes over vertellen! Toen Jo's ogen en oren haar in de steek gingen laten, is zij gestopt met Mezzacapo. We zijn nog even met een andere verdeling van de instrumenten doorgegaan en we kregen er een nieuwe gitarist bij: Onze eigen Erik! Ook Alberdina heeft nog even meegespeeld. Toen Mezzacapo ophield te bestaan, zijn Erik en ik doorgegaan als duo (DZN).
Tijdens mijn studie leerde ik Els kennen. Zij speelde ook gitaar, dus...we sleepten regelmatig onze gitaren mee naar Leiden en pingelden er in de pauzes op los en zijn dat ook na onze studie blijven doen. Het leek mij wel een goed idee om de twee duo's te combineren en zo ontstond TZN.
In 2003 vroeg Erik ons (voor de zoveelste keer) of wij niet bij ONI wilden komen spelen. Zoals jullie zullen begrijpen hebben we dus alle twee "ja" gezegd, bij mij met een gevoel van "pffffffffff, iedere woensdag, da's eigenlijk mijn tennisavond..."
Ik kan jullie vertellen dat ik nooit gedacht had dat ik het zo leuk zou vinden! Inmiddels ben ik sinds mei 2004 secretaris van het bestuur, kost meer tijd dan ik van te voren had ingeschat, maar ik doe het met veel plezier. Ik geniet iedere woensdag van de repetities en ik hoop dan ook nog jaren lid te blijven (of mijn mede-ONI-ers dat nou leuk vinden of niet...)