Nieuws
Op deze pagina vindt u het laatste nieuws betreffende ONI. Wanneer u naar beneden scrollt, komt u nieuwtjes uit het verleden tegen.
Play In 2012
Onder leiding van Daniëlle de Rover zal de Play In plaatsvinden op zaterdag 28 januari. Dit jaar echter op een andere locatie. Na jarenlang "ge-play-ind" te hebben in wijkcentrum "de Blauwe Brug" hebben wij een andere locatie moeten zoeken. De Play In zal plaats vinden in gebouw "De Ark", Hargplein 101. U vindt gebouw "De Ark" schuin tegenover de Blauwe Brug. Het aantal deelnemers dat zich op dit moment heeft opgegeven, is overweldigend! Bijna 50 enthousiastelingen zullen op 28 januari het "Play In-orkest" vormen! Opgave is nog mogelijk tot 16 januari.
Deelnemers:
Linda Boxman, Carla Hulst, Alberdina Markus, Dien Jongsma, Mirjam Braun, Cor Roozendaal, Ineke Roozendaal, An Heblij, Corrie de Jong, Heleen Rietveld, Dit Sloot, Annie van Vliet, Marian Walther, Jan Edixhoven, Simon Ernest, Harry Bekkers, Arno van der Kruis, Krijnie Landman, Ria Mertens, Ria van Teeseling, Hein van Teeseling, Leo Hekker, Marian Klok, Angelique de Snaijer, Adri Maris, Carla van Tiel, Elly van der Band, Lineke Dubach, Addy van der Linde, Adri Keuper, Berthe van Boven, Nanda Dekter-Klein, Daniëlle Dammers, Annemarie de Vroed, Carla Mulder, Anita Eversdijk, Wil Mol, Jacco Nijman, Nel Oomen, Annemarie Bloembergen, Caroline Hansen, Greta Mastenbroek, Sophie Molenaar, Bep Oosterman, Mien de Rover, Piets den Breejen, Ilona Hoftijzer, Renate van der Hoeven
Vanaf 16.00 uur is iedere belangstellende welkom te komen luisteren naar de gedurende deze dag ingestudeerde muziek!
In Memoriam
11 januari 2011 is ons ere-lid Bep van Haasteren-Leenders op 91-jarige leeftijd overleden.
Bep is 81 jaar lid geweest van O.N.I. en heeft de repetities van O.N.I. tot een paar weken voor haar overlijden trouw bezocht. Zij woonde dicht bij onze repetitieruimte en kwam daar dan (zo wilde zij dat) ook altijd op eigen gelegenheid naar toe.
Bep heeft ruim 80 jaar veranderingen binnen O.N.I. mee gemaakt en doorstaan! Zij heeft ons wel verteld over de beginjaren en dacht daar dan ook met plezier aan terug, maar deed ook al die jaren steeds mee aan de vernieuwingen in het mandolineorkest.
Dinsdag 18 januari brachten we haar de laatste groet in de Liduina Basiliek te Schiedam. De zo trouw bezochte plaats in ons orkest blijft nu leeg. We gedenken haar met respect.
Play In 2011
Op zaterdag 29 januari 2011 zal de jaarlijkse mandoline Play In weer plaatsvinden in wijkcentrum `De Blauwe Brug` te Schiedam, dit jaar onder leiding van Leo van Rutte.
Voor deze dag hebben zich opgegeven:
Jacco Nijman, Hanna Knuf, Carla Hulst, An Heblij, Dit Sloot, Mirjam Braun, Nel Oomen, Wil Mol, Carla van Tiel, Annemarie Bloembergen, Marian Walther, Luit Mulder, Annie van Vliet, Jan Edixhoven, Lily Bruns, Dien Jongsma, Harry Bekkers, Arno vd Kruis, Angelique de Snaijer, Caroline Hansen, Lineke Dubach, Ivonne van Ruijven, Greta Mastenbroek, Patricia Timmerman, Eline Timmerman, Elly vd Band, Mirjam de Kramer, Leo Hekker, Corrie de Jong, Cor Roozendaal, Ineke Roozendaal, Heleen Rietveld, Linda Boxman, Hans Verkaik, Nienke de Jong, Adri Maris, Annemarie de Vroed, Krijnie Landman, Ria Mertens
Met ONI+ naar Texas
Wie regelmatig ons gastenboek bekijkt, heeft begrepen dat wij inmiddels een fantastische concertreis naar Texas achter de rug hebben! Tot nu toe (15 november 2010) ontbrak nog ieder spoor van een verslag van deze reis. Bij deze een verslag vanaf de voorbereidingen t/m de reis, zoals ook verschenen, in 2 delen, in de Mandogita:
Met ONI+ naar Texas, U.S.A.
De voorbereidingen
Juni 2008. ONI heeft haar Algemene Leden Vergadering en tijdens deze vergadering komt het jubileumjaar 2010 in beeld. Dirigent Cor Roozendaal brengt een plannetje naar voren, waar hij stiekem al een tijdje mee rondloopt....enkele "ingewijden" wisten van dit plan.... Zou het niet leuk zijn om ons jubileum te vieren met een concertreis naar Texas, zoals in 2004??? En enkeling haakt af, een enkeling weet het nog niet zeker (nogal een beslissing om à la minuut te nemen natuurlijk), maar het merendeel is enthousiast, dus........WE GAAN ERVOOR!! Het grote organiseren kan gaan beginnen en er wordt direct een AmCo (Amerika Commissie) in het leven geroepen.
Na onze reis in 2004 kregen wij diverse reacties van enthousiaste spelers uit zusterorkesten: "als jullie ooit nog eens gaan....." Dit heeft ons doen besluiten ons ‘feestje' te vieren samen met spelers "uit den lande" en een "ONI+" samen te stellen. Een van de eerste AmCo taken dus: spelers vinden die mee willen, op eigen kosten wel te verstaan! Tja...hoe doen we dat? Zetten we een advertentie in de Mandogita en op de website van het NVvMO? Gaan we zelf spelers benaderen?
We hebben gekozen voor de laatste optie en uiteindelijk hebben we een hele leuke, gezellige groep mensen bij elkaar, allemaal even enthousiast! Ik wil van deze gelegenheid gebruik maken om al onze gastspelers bij name te noemen:
Van AMTG: Yvonne Thijssen (git), Nita Godlieb (mli 2), Hebe de Vries (mli 1), Corrie van Oostrom, mli 2 (tevens lid van AEoline); Van Capriccio: Bernadette van Geest-Oosterman (mli 1), Bep Oosterman (mla); Van RMGO: Jacco Nijman (mli 2), Hein van Teeseling (mla); Ria van Teeseling (git)(Hein en Ria zijn tevens lid van Sempre Avanti), Berthe van Boven (mla), van Excelsior: Carla Mulder (mli 2), Ria Mertens (git), van Estrellita: Nel Oomen (mla) en van Het Consort : Robert Streef (git)
En dan moet er muziek uitgezocht worden, wat gaan we allemaal spelen?? Laat dat maar aan onze Cor over! Hij heeft een prachtig gevarieerd programma samengesteld!
Vervolgens moet er door het hele orkest gerepeteerd worden. U zult begrijpen dat onze gastspelers niet iedere woensdag even naar Schiedam rijden voor de wekelijkse repetitie! We plannen 4 repetitieweekenden in StayOkayHostels, daarnaast een aantal zaterdagen. De eerste repetitie vond plaats op 24 januari 2009 in Schiedam....Iedereen nog onwennig...wie is nou wie...de eerste keer de muziek doorspelen.... De laatste repetitie vond plaats in het weekend van 26-28 maart 2010, inmiddels een hechte club spelers klaar om een Try Out te geven in de Schaapskooi te Helmond, georganiseerd door de heer Van Wylick, een van onze sponsors!
Gedurende deze tijdsperiode heeft de AmCo natuurlijk veel meer moeten regelen:
Het boeken van de weekenden, aanvragen van subsidie (u wilt niet weten hoeveel tijd en papierwerk daar in gaat zitten en dan ook nog eens zonder resultaat!) het boeken van tickets, gaat ook niet zonder slag of stoot (mogen de instrumenten nou wel of niet mee als handbagage..heeft aardig wat voeten in de aarde gehad) en dan natuurlijk de contacten met de organisatoren in Amerika: Alice Derbyshire, Karen Ferrer en Anne Wilson, want ook daar hebben de dames niet stil gezeten!
Inmiddels is het 29 april 2010. Morgenochtend om 07.00 uur treffen we elkaar op Schiphol en om 10.20 uur vertrekt KL0669 naar Dallas FW met ons aan boord! Helaas ontbreekt Berthe van Boven, om gezondheidsredenen heeft zij de reis moeten annuleren. Berthe, we zullen je missen, we balen met je mee en wensen je een heel spoedig herstel!!
Met ONI+ naar Texas, U.S.A.
De reis en daarna...
30 april was het zover: Op een superdruk Schiphol, het was de eerste dag van de meivakantie, de aswolk van IJsland was nog maar net opgetrokken, stond een groep van 26 muzikanten lekker in de weg. Van de belevenissen op Schiphol zou ik een apart boekwerk kunnen maken, maar dat doe ik maar niet. Ik houd het bij de melding dat het op het nippertje gelukt is iedereen, inclusief gitaren en Mandoloncello in het vliegtuig te krijgen en dat bij een aantal van ons de adrenaline lustig door de aderen stroomde! Een verhaal met een staartje, waar u me rustig naar mag vragen...
In Dallas werden we heel hartelijk ontvangen door Alice Derbyshire (die wonder o wonder weer precies wist wie wie was), haar zoon James en Karen Ferrer. Voor de ONI-ers een hartelijk weerzien, voor de "plussers" een eerste kennismaking. In no time had iedereen een plekje in een auto en werd bij zijn/haar gastgezin gebracht. Ongelooflijk weer, die gastvrijheid!!
De volgende dag werd al direct gebruikt om te repeteren in de prachtige St.Stephens Presbyterian Church in Fort Worth. Eindelijk hoorden we hoe de "Sonata in Imitation of Birds" van Wiliam Williams klinkt mèt fluiten(Alice en Peggy Turner)! En natuurlijk Mandonico's "Fabulus", welke Karen Ferrer ook al in 2006 tijdens het bezoek van "de Amerikanen" in Nederland met ons vertolkte. Bovendien maakten we kennis met Lesley Enlow, gitariste en vriendin van Alice, die tijdens deze tournee met ons meespeelde.
Ook zondag werd er gerepeteerd, maandagochtend vertrokken we naar Little Rock, de hoofdstad van Arkansas, slechts 6 uurtjes rijden verderop, voor Amerikaanse begrippen vlakbij, wij dachten daar iets anders over....maar het was de moeite waard!! In Little Rock wachtte ons een mandoline- en gitaargroep van zo'n 12 man en samen hebben we een soort van Play In gehad! We speelden Carlo Malizia's variaties op "Old Zip Coon or Turkey in the Straw", geen onbekende melodie voor de Little Rockers, en Cor had speciaal voor de gelegenheid een arrangement gemaakt van "The Stars and Stripes forever", een complete verrassing, ook voor de ONI+ - ers!
Na een overheerlijke avondmaaltijd werd iedereen, alweer, ondergebracht bij gastgezinnen, ook in Little Rock was plaats voor 26 logé ‘s!!
Dinsdagavond .....na een dag Sightseeing in Little Rock was het dan zover, ons eerste concert in Amerika!! Best spannend natuurlijk! De "Little Rock -groep" beet het spits af, daarna was de beurt aan ons. Het was een goed concert, het publiek was laaiend enthousiast, (het schijnt dat er nu nòg over gesproken wordt) en de toegift, the Stars and Stripes, sloeg in als een bom!
Woensdag was weer een reis-dag: terug naar Texas! Wel via Hotsprings voor de nodige sightseeing!! Daarna nog die 6 uur rijden voor de boeg, dus we waren niet voor donker ‘thuis'
Donderdag stond Dallas op het programma, en wel een opname in het Mesquite Arts Centre. Aangezien we alles 2x doorgespeeld en opgenomen hebben, tevens een goede repetitie! Toch grappig, iedereen had achteraf het idee dat we tijdens de concerten beter presteerden dan tijdens deze sessie zonder publiek! Spanning omdat ‘het geregistreerd werd"?
Vrijdag, zaterdag en zondag stonden weer in het teken van concerten. Vrijdag in Fort Worth, zaterdag in Dallas en zondag in Denton. Ook hier weer razend enthousiast publiek bij alle 3 goede concerten.
Onze bassist, Peter van Leeuwen, had trouwens nog een verrassing voor het publiek (en de eerste keer ook voor ons) in petto: een heuse bassolo!!
Tijdens het applaus na het "laatste" muziekstuk van het concert, stapt Peter, compleet met bas, dwars door het orkest naar voren en vraagt op zijn eigen wijze in het Engel (lees: Double Dutch) het publiek om de aandacht, die hij natuurlijk ook krijgt. Na een heel verhaal vraagt hij de mensen of ze niet eens een echte bas-solo willen horen. Na het vele "yes, please!" wordt het doodstil, haalt Peter een minuscuul speeldoosje uit zijn borstzak, gebruikt zijn bas als klankkast en begint aan het hendeltje te draaien....en daar klinkt heel lief en zacht "the Stars and Stripes for ever" door de zaal.....een daverend applaus in combinatie met een lachsalvo is het resultaat en vervolgens is de beurt weer aan ONI+ om the Stars and Stripes te spelen.
Ook een groot succes bij ieder concert was het speciaal voor de reis door Cor gecomponeerde "Lone Star Enchantment", gebaseerd op de vakantie in Texas na de concertreis van 2004. 6 spelers op het podium, de rest aan weerskanten van het publiek.
Het stuk begint met de laatste maten van de toegift uit 2004, gevolgd door "applaus", vervolgens komen we via diverse ‘promenades' op verschillende, tijdens zijn vakantie aangedane, plaatsen. We horen druppels vallen in de Carlsbad Caverns, hagedissen wegschieten in de woestijn(White Sands), echo's weerklinken in Santa Helena Canyon, we doen de San Antonio Missions aan en komen in behoorlijk slecht weer terecht in Port Aransas. In de laatste promenade klinkt de weemoed door dat de vakantie voorbij is.
Mensen uit het publiek hebben aangegeven inderdaad de sfeer van de verschillende uitgebeelde plaatsen te kunnen voelen!
Ook heel bijzonder was de aanwezigheid van John Goodin, de componist van de door Alberdina Markus gedirigeerde Louisville Suite, tijdens 2 concerten. Tijdens het tweede door hem bezochte concert nam hij tijdens het spelen van de Louisville Suite plaats op een "mandola-stoel" en glunderend speelde hij met ons mee!
De maandag na het laatste concert heeft iedereen een dag ‘vrij', in te vullen naar eigen inzicht, als men maar op tijd aanwezig is voor het "grote afscheid",'s avonds een picknick bij Lesley voor de deur! De nodige bedankwoordjes en cadeautjes worden over en weer uitgewisseld, maar eigenlijk wil nog niemand denken aan het naderende afscheid! We zijn hier iets meer dan een week geweest, maar we hebben zo veel met elkaar beleefd, nieuwe vrienden gemaakt enz enz, dat het veel langer lijkt.
Dinsdag het eerste afscheid...Bep, Bernadette en Aike gaan een rondreis maken, evenals Cor, Ineke, Dien, Nel en Carla. Alberdina gaat haar zoon in Costa Rica bezoeken en Hebe vertrekt richting New York. De overige orkestleden hebben nog een dagje in FortWorth om op woensdag terug te vliegen naar Amsterdam (en zowaar, alle instrumenten komen veilig in Nederland aan)
De concertreis is voorbij, na maanden van voorbereidingen lijkt de tijd omgevlogen, maar we kunnen terugkijken op een fantastische ervaring,(de 3 aan mij toegewezen bladzijden zijn eigenlijk te kort) we hebben er ‘vrienden voor het leven' bij, zowel onderling als in Amerika. Sinds mei 2010 zijn er al heel wat emails uitgewisseld tussen Nederland en Texas en Arkansas!
Zo ook zeer ‘geheime' e-mails tussen Alice aan de ene kant en Cor en ondergetekende aan de andere kant..........er werd gewerkt aan een ‘big surprise'........
Het project was nog niet ten einde! Na de concertreis hebben wij in het najaar nog 2 concerten in Nederland gegeven (18 september in Westzaan, 2 oktober in Hengelo, heeft u ze gemist? Zonde! )
Zaterdag 18 september was een super-gezellige ‘reünie', voor het eerst weer allemaal bij elkaar! Helaas ontbrak Robert, wegens drukke voorbereidingen voor het jubileumconcert van "Het Consort". Wel aanwezig: Berthe van Boven, gelukkig weer helemaal hersteld en weer in staat de mandola te bespelen!
Aangezien ONI+ sinds de concertreis niet meer bij elkaar was geweest, leek een dag repeteren niet overbodig. Maar al snel na de eerste noten bleek het "amerika-gevoel' er nog helemaal in te zitten! En toen stond "the Stars and Stripes" op de lessenaar, welke wij als toegift zouden spelen. Plotseling werd iedereen wat onrustig....wat gebeurt er..? Ik zag verwilderde blikken om me heen...blikken van ongeloof....staat er een bandje op.....hoor ik nou een fluitpartij?...Zit dat nou in mijn hoofd??.... Ik kan u vertellen dat ik van de pret geen goede noot meer gespeeld heb.....wie kwam daar van achter uit de kerk aanlopen, met fluit en al? Onze Big Surprise: Alice Derbyshire!! Speciaal voor onze concerten heeft zij haar geplande vakantie naar Europa zo gepland, dat zij bij beide concerten aanwezig kon zijn! Helemaal super!!
En nu is het dan echt voorbij......alleen nog een reünie in februari....en plannetjes voor de toekomst, dus wie weet.......
Annie Bergsma Ere-lid
Tijdens de laatste jaarvergadering van ONI in juni 2010 gaf Annie Bergsma, 2e mandoline, na 26 jaar lidmaatschap te kennen te willen stoppen met ONI. Niet omdat zij het niet leuk meer vindt, maar wegens gezondheidsredenen.
Het feit dat Annie zich op verschillende manieren altijd heeft ingezet voor "de club" (versturen van verjaardagskaarten namens ONI, bijhouden van het plakboek, afmeldpunt voor de repetities) en het feit dat zij heeft toegezegd de twee eerstgenoemde activiteiten te blijven doen, geeft wel aan hoezeer zij zich met ONI verbonden voelt en blijft voelen. Daarom heeft het bestuur besloten, met instemming van alle leden, Annie Bergsma vanaf heden (3 september 2010) te benoemen tot ere-lid. Tevens hebben wij haar als herinnering een fotoboek aangeboden, "Annie Bergsma en 26 jaar ONI"
Concertreis naar Texas met ONI+
Wie regelmatig ons gastenboek bekijkt, heeft begrepen dat wij inmiddels een fantastische concertreis naar Texas achter de rug hebben! Wegens wat nog niet opgeloste probleempjes met de "admin" van deze website, ontbreekt tot nu toe nog steeds een fotoverslag op de foto-pagina.
Een geschreven verslag volgt binnenkort.....
Mandoline Play In 2010
Zaterdag 30 januari 2010 heeft weer de jaarlijkse Mandoline Play In voor mandoline- mandola- en mandoloncellospelers, gitaristen en bassisten plaats gevonden.Hier onder een kort verslag:
Zaterdag 30 januari was het zo ver: de jaarlijkse Mandoline Play In in de Blauwe Brug te Schiedam. Vanaf 09.00 uur stonden de deuren open voor de 29 deelnemers. De eerste deelnemer stond al om 08.30 voor de deur: Vanwege het slechte weer (veel sneeuw, dichte mist en slecht begaanbare wegen), was hij bijtijds uit Lansingerland vertrokken.... Op hetzelfde moment kwam de eerste SMS binnen: "ik sta bij Amersfoort in de tweede file", Jacco uit Zwolle zou niet op tijd arriveren! Ook een deelnemer uit Purmerend had behoorlijk vertraging, stond bij Schiphol in de file. Een deelneemster uit Zoetermeer was maar weer naar huis gegaan. Telefoon uit Kruiningen: drie dames waren moedig op weg gegaan, maar besloten toch maar terug te keren....
De dirigent van vandaag, Cor Roozendaal, moest uit Tilburg komen en wij begonnen het ergste te vrezen! Gelukkig kwam hij even voor 09.30 binnen, de eerste repetitie begon maar ietsje later dan gepland.
10.30, vlak voor de eerste koffiepauze, kwam Jacco uit Zwolle aan! Versterking voor de eerste mandoline partij. Vlak na de koffiepauze kwam er een verrassing binnen: de drie dames uit Kruiningen hadden, toen het weer begon op te knappen, besloten toch maar door te rijden naar Schiedam, hetgeen wel aangeeft hoezeer zij zich op deze muzikale dag hadden verheugd!
Cor Roozendaal had 3 composities uitgezocht voor deze dag: Suite in A-dur für Zupforchester van Jens Herwarth (geboren 1938), Sinfonie nr 3 van Luka Sorkočević (1734-1789) en Stemmingen van Cor Roozendaal zelf (geboren 1960), een zeer gevarieerd programma.
De compositie "Stemmingen" is oorspronkelijk geschreven voor blaasensemble en speciaal voor deze dag omgezet voor mandolineorkest. Het stuk is gebaseerd op de wisselende stemmingen die de heer Roozendaal heeft ervaren in een periode van ontslag, werkeloos zijn en het vinden van een nieuwe baan. Aan het eind van het stuk horen we een ‘sliep uit' naar zijn voormalige werkgever!
Na een hele dag repeteren met tijd voor ontspanning en ontmoeting tijdens de lunchpauze (met aangeboden lunch), verwachtten wij rond 16.00 de binnenkomst van het publiek. Helaas dit jaar maar een handje vol, wat wij wijten aan het slechte weer. Maar het publiek dat wel aanwezig was, heeft genoten, evenals de deelnemers van deze Play In zelf! Zowel tijdens de ‘generale repetitie' als het concertje zijn geluidsopnames gemaakt. De compositie "Stemmingen" kunt u beluisteren via onze muziekpagina
Rond 16.45 uur vertrok ieder weer naar huis na een geslaagde Play In, allen met het advies "voorzichtig te rijden"
De paar foto's die gedurende deze dag zijn gemaakt, vindt u hier
Namens ONI, dirigent en alle deelnemers, te weten:
Wil Mol, Linda Boxman, Dit Sloot, Carla Hulst, Hanna Knuf, Alberdina Markus, Annie Bergsma, Mirjam Braun, Carla van Tiel, Jan Edixhoven, A. Bloembergen, Nanda Dekter-Klein, An Heblij, Ineke Roozendaal, E. v.d. Band, G. Mastenbroek, L. Hansen, Ivonne van Ruiven, Heleen Rietveld, Peter van Leeuwen, Arno vd Kruis, Harry Bekkers, Ria Mertens, Anita Eversdijk en Jacco Nijman
danken wij de Gemeente Schiedam heel hartelijk voor de verleende subsidie, zonder welke de organisatie van de Play In niet mogelijk zou zijn gweest.
Eerste repetities ONI+ achter de rug
Inmiddels schrijven we februari 2010. De plannen betreffende onze reis naar Texas nemen zowel hier, als aan de andere kant van 'de grote plas' steeds meer vorm aan. De tickets zijn geboekt: we vliegen op 30 april 2010 om 10.05 vanaf Schiphol naar Dallas/Fort Worth, waar we om 13.20 plaatselijke tijd zullen arriveren. Ook het programma in Amerika staat voor een groot gedeelte vast. Zo zullen wij naast een concert, ook een Play In verzorgen in Little Rock (Arkansas) en concerten geven in Dallas, Fort Worth en Denton. Daarnaast zal er een CD-opname gemaakt worden in het "Mesquite Arts Center", een concertgebouw in Mesquite, een voorstad/ wijk van Dallas.
Voorafgaande aan deze reis natuurlijk ons jubileumconcert op 17 april 2010 in Schiedam, waaraan (het grootste deel van) de + deel zal nemen.
Na de eerste gezamenlijke repetitie op 24 januari was iedereen zo enthousiast, dat wachten op het eerste repetitieweekend in september wel erg lang duurde! Vandaar een extra repetitie op zaterdag 27 juni in Ypenburg. De foto's van deze zaterdag kunt u hier bekijken.
Vrijdag 18 september was het zo ver...het eerste repetitie weekend in het StayOKay Hostel te Doorwerth! Helaas niet compleet, maar toch bijna iedereen verscheen na behoorlijk in de file gestaan te hebben, ter plaatse. Vrijdagavond, de hele zaterdag tot 22.30 en de zondag tot 16.00 is er hard gewerkt het gevarieerde repertoire 'in de vingers' te krijgen. Van de gemaakte opnames tijdens dit weekend hebben alle orkestleden een 'oefenCD' gekregen. Met name voor de +ers een uitkomst, want iedere woensdagavond 'even' naar Schiedam rijden.... Foto's van dit oergezellige weekend vindt u hier.
Na nog een extra repetitezaterdag op 28 november in Kats, hebben we inmiddels ook het tweede repetitieweekend achter de rug, dit maal in StayOkay te Egmond. ONI+ zou dit weekend voor 100% aanwezig zijn, ware het niet dat onze Dien in het ziekenhuis lag! Sinds twee weken was zij de trotse bezitter van een nieuwe heup!
Toch hebben we tijdens dit weekend de groepsfoto gemaakt, met een beetje CoralDRAW trucjes was Dien er toch bij!
foto's van dit weekend kunt u hier vinden
Bekijk en beluister ONI via Youtube
The Adventures of the Duyfken - Richard Charlton
Met ONI+ naar Amerika
In 2010 hoopt ONI haar 95e verjaardag te vieren en dat willen wij niet ongemerkt voorbij laten gaan! Naast uiteraard concerten in Schiedam en misschien nog elders in het land, gaan wij in navolging van onze reis in 2004 een concertreis maken naar Texas. Aangezien we na de reis in 2004 diverse enthousiaste reacties uit het land kregen van mensen die " ook wel zo'n concertreis wilden maken", hebben wij het plan opgevat deze keer ONI uit te breiden met diverse spelers uit het land en zo met een ONI+ richting Amerika te gaan. Inmiddels hebben wij diverse mensen benaderd en is de + toegevoegd aan ONI en kunnen wij met een orkest van 23 spelers aan de slag.
Inmiddels heeft op 24 januari 2009 de eerste repetitie plaats gevonden. Gedurende een hele zaterdag zijn wij bezig geweest met het doorspelen van het gevarieerde programma dat Cor Roozendaal voor dit project heeft samengesteld. De inhoud blijft voor de "niet-amerika-gangers" nog even een verrassing...en was voor onszelf ten dele ook een verrassing, verschillende muziekstukken werden deze zaterdag aan ons uitgedeeld en moesten dus Prima Vista gespeeld worden. Het mag duidelijk zijn dat er nog hard gestudeerd zal moeten worden, er staan al 4 repetitieweekenden op de agenda. Als deze weekenden net zo verlopen als zaterdag 24 januari, beloven dat hele gezellige weekenden te worden, waarin hard gewerkt gaat worden! (Een foto-impressie van de eerste repetitiedag kunt u hier bekijken)
Nieuws uit het verleden
Mandoline Play In 2009
Zaterdag 31 januari 2009 vond de jaarlijkse Mandoline Play In plaats, zoals gebruikelijk in wijkcentrum "De Blauwe Brug" te Schiedam. De 35 deelnemers stonden dit jaaronder leiding van de heer Carlo Malizia. Inmiddels kunnen zowel de "Play-In-orkest-leden" als de dirigent terug kijken op een zeer geslaagde en muzikale dag! Tijdens de Play In zijn een aantal foto's gemaakt, welke u hier kunt bekijken. Ook kunt u op de muziekpagina enkele fragmenten beluisteren die zijn opgenomen tijdens het slotconcertje.
In Memoriam
22 juni 2008 is ons erelid, Jo Daeter-van der Meer, overleden. 
Jo is 22 jaar lid van ONI geweest en heeft mandoline en mandola bij ons gespeeld. Tijdens de ziekteperiode, welke aan haar overlijden is vooraf gegaan, heeft Jo het niet kunnen spelen van mandolinemuziek als een gemis ervaren. Het wekelijks mandolaspelen en de regelmatige optredens heeft zij tot het punt dat zij nog kon deelnemen, gekoesterd.
ONI heeft als orkest aan Jo nog een laatste muzikale groet mogen en kunnen brengen in "de Wetering" te Vlaardingen, alwaar zij haar laatste thuis had.
We zullen Jo in ons midden missen en wensen familie en vrienden sterkte toe.
Wölki-concerten in mei 2008
Ieder jaar geeft ONI een "jaarconcert", waarbij de in het voorafgaande verenigingsjaar ingestudeerde stukken ten gehore worden gebracht. Zo ook in 2008! Dit jaar met een bijzonder karakter: centraal stond componist Konrad Wölki , vandaar de term "Wölki-concert. Dit in samenwerking met Mandoline Vereniging Excelsior uit Kruiningen. Dit mandolineorkest staat evenals ONI onder leiding van Cor Roozendaal, wat de samenwerking tussen de twee orkesten verklaart.
Twee orkesten, twee concerten! Het eerste concert werd gegeven op 24 mei 2008 in Kruiningen (kijkt u hier voor foto's), het tweede concert, het eigenlijke "jaarconcert" van ONI, werd gegeven in de Dorpskerk te Kethel op 31 mei 2008. Foto's van dit concert vindt u hier
De samenwerking met Excelsior was zeer geslaagd, van af en toe bij elkaar de repetitie bijwonen tot een gezellig en 'vruchtbaar' repetitieweekend in een Stayokay hostel in Bergen op Zoom toe! Voor herhaling vatbaar!
In de Mandogita, een uitgave van het NVvMO, schreef Peter Wiesenekker de volgende recensie:
Het Wölki-concert van ONI en Excelsior
Op 31 mei 2008 bezochten we het tweede Wölki-concert van de orkesten Excelsior en Oni in Kethel, een rustiek dorpje dat onder Schiedam valt. Het concert vond plaats in de intieme middeleeuwse dorpskerk, een prachtige lokatie. De kerk was goed gevuld en bleek een mooie akoestiek te hebben waar met name de meer donkere orkestklanken prachtig tot hun recht kwamen. Er was een fraai verzorgd programmaboekje waarin ondermeer uitgebreid op de componist en zijn werken werd ingegaan. Een plezier om te lezen.
Wölki (Berlijn, 1904 – 1983) overleed 25 jaar geleden. Voor beide orkesten onder leiding van de geïnspireerde Cor Roozendaal reden om een zeer speciaal concert aan deze meester te wijden, één van de meest gezichtsbepalende componisten en pedagogen van de 20e eeuwse mandolinemuziek. Wölki heeft in belangrijke mate de speelwijze en klank van het moderne mandoline-orkest helpen bepalen. Beide orkesten speelden zowel afzonderlijk als tezamen werken uit het hele oeuvre van de componist, van zijn vroegste tot zijn laatste periode. Een verademing om een kunstenaar in alle breedte te leren kennen. Eerst jong en onstuimig, later bedachtzaam zoekend naar een nieuwe klank geïnspireerd op de oude speltechnieken, en tenslotte op latere leeftijd nog steeds in staat verfrissende en tegelijk emotioneel aangrijpende muziek te componeren. De beide orkesten, al dan niet aangevuld met andere instrumenten (hobo, dwarsfluit, pauken, keyboard en slagwerk) deden Wölki volledig recht met fijn en genuanceerd spel, zetten hem neer als een gevoelige en tegelijk speelse componist, die de harten van het publiek moeiteloos wist te winnen.
Het concert werd geopend door Excelsior, aangevuld met enkele Oni-spelers, met twee speelse composities: het bekende Drei Altmodische Tänze (Polka, Walzer, Galopp) en de Brandenburgische Dorfsmusik (Polka, Rheinländer, Walzer, Marsch). Het orkest wist een lichtvoetige en dansante sfeer op te roepen. Het spel klonk licht en makkelijk met een heerlijke aandacht voor dynamiek en beweging. Prachtige stukken Unterhaltungsmusik. En daarmee een fijne opmaat voor de rest van het concert.
Daarna kwam Oni aan de beurt met Händel‘s Suite Nr. 4, D-Moll, (HWV 437) uit 1733, oorspronkelijk geschreven voor clavecimbel, door Wölki bewerkt voor mandoline-orkest. Dirigente was ditmaal Alberdina Markus. Cor Roozendaal speelde mandola. Mooi, integer en serieus gespeeld viel het stuk in goede aarde bij het publiek. Wat mij betreft hadden de verschillende dansen (Alemande, Courante, Sarabande en Gigue) iets minder ernstig en gedragen mogen klinken, wat meer Rococo, sprankelender met sterker de nadruk op het koketterende “vraag en antwoord”-spel dat de muziek zo verlevendigt. Smaken verschillen. Het was en bleef een mooie en goed geapprecieerde interpretatie.
Als vierde stuk voerde Oni de Suite Appassionata uit. Ditmaal weer onder leiding van Cor Roozendaal, die de verschillende delen (Leidenschaftlich bewegt, Schmerzlich, Still vergnügt, Leidenschaftlich bewegt) emotioneel bewogen liet klinken. We hoorden een prachtig Schmerzlich met de diepe, gestreken bas en de gevoelige gitaarsolo van Carla Hulst. Een indrukwekkend gespeeld stuk.
Het laatste stuk voor de pauze was Petit Nuage (lees: Kleine Wolk = Wölki) van Gerd Sternenfeld, een hommage aan Wölki waarin aspecten van zijn werk aan bod kwamen: de gevoeligheid voor ritme, korte dramatiek, verstilde rijkdom van melodie.
Na de pauze werd het concert heropend met twee stevig aangezette orkestwerken: het Concertino in D-Moll für Solo-Oboe und Zupforchester uit 1978 met Nieke Schouten als soliste, daarna opus 2, de vroege Ouverture in Fis-Moll waarbij het orkest uitgebreid werd met naast de hobo nog dwarsfluit (Herma Overbeeke), pauken (Peter Reijerse), keyboard (Jan Hans Mathlener) en slagwerk (Anne-Marie Reijerse).
Het Concertino kent drie delen, een allegro met als hoofdmotief een licht exotische melodie, een meer melancholiek adagio, en sluit af met een allegro ma non troppo met opnieuw het exotische hoofdmotief als belangrijkste thema. In dit laatste deel klonk een prachtige, door de jonge en sensitief spelende hoboïste Nieke Schouten zelf gemaakte cadens. Een mooie balans tussen orkest en de jonge soliste. Terecht volgde groot applaus. Waarna de Ouverture, een zeer aanstekelijk stuk muziek vol met stijlcitaten uit de barok, klassieke periode en romantiek. Ook hier weer fijn samenspel tussen de snaarinstrumenten en de overige musici. Vuurwerk met de pauken in een hoofdrol. En weer volkomen terecht: flink applaus. Opvallend trouwens hoe mooi in beide stukken de mandoline- en gitaarklank overeind bleef.
Na de grote orkestwerken de meer verstilde Suite Nr. 2 für Zupfinstrumente. Een stuk uit de periode waarin Wölki teruggrijpt naar oude speltechnieken. Hier klonk weer het mandoline-orkest in zijn pure vorm. In het derde deel een indrukwekkend gitaarkwartet.
Het concert sloot af met Die Heimreise. In deze compositie heimwee naar huis, het blije besluit naar huis terug te keren, opwellende herinneringen en mijmeringen tijdens de thuisvaart en tenslotte de feestelijke en blije thuiskomst. Een meeslepend stuk, emotioneel bewogen en daarmee een prachtige afsluiting van dit Wölki-concert. Het publiek beloonde de musici dan ook met een verrassend langdurige ovatie.
Kortom, een zeer sterk neergezet concert met een uitgelezen keuze van stukken, waardoor je als vanzelf heel intiem kennismaakt met de componist. Jammer dat er maar twee uitvoeringen mogelijk waren. Het project verdient meer. Tijdens de concerten zijn door het orkest live-opnamen gemaakt. Ik koester een stille wens dat die opnamen (mochten ze goed gelukt zijn) ooit nog eens op CD zullen verschijnen.
Peter Wiesenekker
6 april 2008
6 april 2008 werd de heer Albert Bloemheuvel 90 jaar. In zijn jonge jaren heeft hij mandoline gespeeld in het Rotterdamse mandolineorkest "Ons Streven", waar hij de laatste tijd veel herinneringen aan ophaalt. Reden voor zijn dochter ons te vragen of wij tijdens zijn verjaardagsfeest voor hem wilden spelen. Helaas was het niet mogelijk met heel ONI aanwezig te zijn, maar ook met 5 personen (KwintONI?) kom je een heel eind. De heer Bloemheuvel heeft genoten!
Concours/Festival 15 maart 2008
15 maart 2008 vond in Hardinxveld-Giessendam het Concours/Festival plaats, 
georganiseerd door het Nederlands Verbond voor Mandoline Orkesten,
in samenwerking met de jubilerende Plektrum Melodisten. Dit jaar
deed ONI mee in de catagorie Festival en speelden wij, hoe kan het ook anders met de concerten in mei voor de deur, twee composities van Konrad Wölki, te weten de Ouvertüre in Fis-moll, gevolgd door de Suite Appassionata. Jurering vond plaats door Martine Sikkenk. Geen punten in de catagorie Festival, maar wel een jury-rapport waar wij trots op zijn! Enkele citaten:
Ouvertüre Fis-moll: 
"Prachtig piano aan het begin, het is lastig om zo lang met zo weinig noten de spanning
vast te houden, maar dat lukte jullie heel goed"
"heel verzorgd"
Suite Appassionata:
"lekker pittig tempo aan het begin"
"heerlijk 'schmerzlich' gespeeld in deel 2"
"jullie orkest heeft een prachtige klank en een heel mooi piano. Heel goed op elkaar ingespeeld"
Nieuw op deze website
In het smoelenboek vindt u de foto's van al onze leden. De bedoeling is dat ieder van ons zichzelf aan u voorstelt. Peter en Carla hebben de spits afgebeten. Inmiddels kunt u ook het verhaal van Dit en Alberdina lezen. Ook Linda vertelt u iets over zichzelf en sinds 11 september 2008 kunt u ook lezen hoe Annie 25 jaar geleden bij ONI terechtkwam. Heleen volgde het voorbeeld, zodat u inmiddels ook haar verhaal kunt lezen. In het verhaal van Bep, lid van ONI sinds 1930 (!!) leest u een en ander over de geschiedenis van ONI uit de pen van een "ooggetuige"!